Skip to content
Menu
Dolina Sąspowska w pradziejach
  • Aktualności
  • O projekcie
    • O projekcie
    • Badania Waldemara Chmielewskiego
    • Zadania projektu
    • Metody badań
    • Materiały do badań
  • Dolina Sąspowska
    • Lokalizacja i opis
    • Historia badań archeologicznych
    • Historia osadnictwa
  • Badane stanowiska
    • Jaskinia Ciasna
    • Jaskinia Koziarnia
    • Jaskinia Sąspowska Wschodnia
    • Jaskinia Sąspowska Zachodnia
    • Jaskinia Tunel Wielki
    • Schronisko Bramka
    • Schronisko Dziurawiec Malesowy
    • Schronisko Garncarskie
    • Schronisko Iłowe
    • Schronisko Kamieniste
    • Schronisko nad Jaskinią Niedostępną
    • Schronisko pod Tunelem Wielkim
    • Schronisko „przy Łące”
  • Publikacje
  • O nas
  • Kontakt
  • English
Dolina Sąspowska w pradziejach

Waldemar Chmielewski i jego badania

Prof. Waldemar Chmielewski urodził się 17 czerwca 1929 roku w Łodzi, zmarł 21 lipca 2004 roku w Warszawie. Był archeologiem i geologiem, specjalizującym się w badaniach nad paleolitem. Już jako student pracował w Muzeum Archeologicznym w Łodzi, później przeniósł się do Warszawy i został kierownikiem Zakładu Paleolitu w Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, by ostatecznie stać się twórcą i pierwszym dyrektorem Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego.

prof. Waldemar Chmielewski, fot. M.Dąbski

Poczynając od lat 50. ubiegłego wieku profesor rozpoczął wieloletni projekt badań Doliny Sąspowskiej, położonej na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Realizował go przez kilkadziesiąt lat w ramach systematycznych badań wykopaliskowych w jaskiniach oraz schroniskach położonych w Dolinie. Wśród pierwszych przebadanych stanowisk znalazła się jaskinia Nietoperzowa, na podstawie której W. Chmielewski napisał rozprawę doktorską Civilisation de Jerzmanowice, wydzielając nową jednostkę kulturową- jerzmanowicką. Kolejne badania objęły stanowiska: jaskinia Koziarnia, jaskinia Tunel Wielki, Schronisko pod Tunelem Wielkim, Schronisko nad Niedostępną, Jaskinia Sąspowska Wschodnia oraz Zachodnia, schroniska Bramka, Iłowe, Garncarskie, przy Łące oraz Kamieniste. Ostatnie badania miały miejsce w latach 90. na stanowiskach jaskinia Zbójecka oraz Góralska i chociaż prowadzone były z polecenie profesora Chmielewskiego, to kierował nimi ówczesny doktor Karol Szymczak. W trakcie wykopalisk prowadzono skrupulatne dzienniki i dokumentację rysunkową profili oraz planów wykopów. Nieoceniony był wkład w badania profesor geologii Teresy Madeyskiej.

Materiały pozyskane w trakcie badań w Dolinie Sąspowskiej stały się podstawą kilku prac magisterskich napisanych pod kierunkiem W. Chmielewskiego na Uniwersytecie Warszawskim. W roku 1988 wydana została książka: Jaskinie Doliny Sąspowskiej. Tło przyrodnicze osadnictwa pradziejowego pod redakcją profesora. Zawiera ona dotychczas najpełniejszy opis rezultatów badań, chociaż dotyczy przede wszystkim tła przyrodniczego a materiały archeologiczne zostały jedynie wspomniane.

Najnowsze komentarze

    Archiwa

    • kwiecień 2026
    • maj 2021
    • kwiecień 2021
    • grudzień 2019
    • październik 2019
    • lipiec 2019
    • czerwiec 2019
    • kwiecień 2019
    • marzec 2019
    • styczeń 2019
    • grudzień 2018

    Kategorie

    • Aktualności (23)
    • Badane stanowiska (13)

    Ostatnie wpisy

    • Schronisko skalne nr 360 w Sąspowie stanowisko neolityczne w sercu Doliny Sąspowskiej
    • Wały na Złotej Górze
    • Nowa publikacja dotycząca jaskini Koziarnia
    • Tunel Wielki – nowe dane archeologiczne
    • Badania paleośrodowiskowe- nowa publikacja o Jaskini Koziarnia
    Projekt realizowany ze środków NCN grant nr 2016/22/E/HS3/00486

    Like Us On Facebook

    Loading...

    Meta

    • Zaloguj się
    • Kanał wpisów
    • Kanał komentarzy
    • WordPress.org
    ©2026 Dolina Sąspowska w pradziejach | Powered by SuperbThemes